گراهام گرین می‌گوید: «ویرانه‌ها به ما درس می‌آموزند.» هر کلمه می تواند ویرانه ای باشد. ویرانه ای که ویران شده ؛ ویرانه ای که به دست فراموشی سپرده شده.  اما زمانی برای خود جا و مقامی داشته . اما اینکه این کلمه – ویرانه -  کجا قرار دارد ، اینکه تا چه حد به قدرت ویرانگری اش ایمان داریم، می شود همان هنر انتخاب نویسنده .

زمانی که چیز می نویسی ، هیچ وقت نزن توی خال . همیشه به کنار نشانه بزن . حتی اگر می توانی هم نزن . بگذار خواننده خود به این راز پی ببرد . تو بگرد ، بگذار و بگذر . هیجان خلق این فضا از آن تو ؛ هیجان کشف این فضا از آن خواننده تو .

«اوه دوست داشتن، عشق... همیشه می‌گویند که خداوند ما را دوست دارد. اگر دوست داشتن این است، من کمی مهربانی را ترجیح می‌دهم.»
اين جمله‌های زيبا را گراهام گرين نوشته است .